Een terugblik!

Na mijn voorlaatste blog is t anderhalf jaar stil geweest op m’n site, maar allerminst in m’n leven.

In juni 2012 is er bij mij thuis ingebroken. Mijn auto, laptop, iPad e.d. zijn daarbij gestolen. De dag erop werd ik wakker en dacht: “en nu moet ik er even helemaal uit: tot rust komen”.

Ik heb gegoogled en ben vervolgens eind juli een week op mindfullnesskamp geweest ik Frankrijk! In m’n eentje met de Thalys naar Frankrijk en vervolgens met een groep leuke mensen een week lang vakantie gevierd! Heerlijk was t: er moest niets, we begonnen de dag gezamenlijk met buiten zitten en meditatie: niks zweverig gedoe, je kunt t ook ochtendgymnastiek voor de geest noemen! Ik heb er hele lieve mensen ontmoet en een topweek gehad!

In de periode tussen de inbraak en deze trip ben ik een aantal keren op stap geweest met Manon, mijn saxofoondocente. Gezellig naar de 4daagseconcerten in Nijmegen, samen kajakken en samen fietsend met de steppers (tegen kanker) mee.

Na mijn week alleen in Frankrijk stond de trip naar de alpe d huez op de agenda en ik had Manon gevraagd of ze niet meewilde….

20140108-101642.jpg
Na veel wikken en wegen en twijfel is ze uiteindeljk op 21 augustus bij mij in de auto gestapt en vanaf dat moment zijn we samen! Voor mij een hele onverwachte wending in m’n leven!

De alpe d huez is een magische plek: ik weet nog goed hoe ik voor t eerst in 2010 op de berg stond en met een van de steppers Jeltje richting de bus liep waar de steps in vervoerd werden! Een kort stukje lopen maar genoeg om te praten over t leven, relaties, pijn en ontwikkeling. Ik voelde dat ik een turbulente tijd tegemoet ging en zoals je in de vorige blogs kunt lezen….. Enfin een magisch moment!

Hoe mooi is t dan om twee jaar later weer op de berg te staan, maar nu samen met de vrouw waar ik heel veel van hou en in t komend jaar een dochter van krijg!

En de tijd tussen toen en nu is voor mij wel enorm leerzaam geweest! En om met de tekst uit de musical waarin ik heb meegespeeld te spreken: “ik weet waar alles om draait”…. Nou misschien niet alles, maar een hoop belangrijke lessen heb ik wel geleerd!

En meer dan ooit heb ik vertrouwen in een mooie toekomst – en eigenlijk maak ik hier al weer een fout – want t is niet de toekomst maar t heden wat telt!

20140108-101804.jpg

Posted in Uncategorized | Leave a comment

2014: een nieuw begin

Na anderhalf jaar afwezig te zijn geweest op m’n blog is 1 januari weer een mooi moment voor een nieuw Blogje.

2013 in een notendop: druk geweest met werk, veel keuzes gemaakt en samen met mijn lieve Manon ons huis gekocht, plannen gemaakt en zwanger geworden…

Dus 2014 brengt ons in ieder geval een dochter. En daarmee wordt t sowieso een prachtig jaar!

Ik beloof niets, maar heb de intentie om weer wat vaker te bloggen!

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Expeditie Self

Vandaag kwam ik erachter dat ik op expeditie ben. Ik weet niet op welke expeditie, ik weet niet waar deze tocht naartoe gaat, ik weet al helemaal niet wat ik onderweg ga tegenkomen of hoe lang die gaat duren, maar ik ben op expeditie en ik weet dat ik alle middelen heb om dat te doen.

Een aantal wat jaren geleden heb ik de eerste training gehad. Ik heb jaren gedacht dat ik de reis, de bestemming, de metgezellen en de beproevingen kende. Dat kwam omdat ik op bekende paden liep, omdat ik deed wat ik altijd deed en het mij bekende pad niet verliet. Toen ik voor het eerst inzicht kreeg in waarom ik dingen deed, wat daar goed aan was en waar ik kon leren, toen begon de training. Vooral nog in bekend gebied, op het continent dat ik kende, met de mensen die ik kende.

De training was pittig, en ik heb op een aantal moment hulp van buitenaf gehad, maar er zijn ook momenten geweest dat ik zo koppig de verkeerde kant op liep, terwijl ik signalen genoeg kreeg dat ik anders moest lopen. Maar ik heb de training doorstaan, voelde me gesterkt. Wat ik niet wist, is dat het slechts een training was. Ik dacht dat ik al een expeditie gelopen had….

Maar nu blijkt dat ik al een tijdje op weg ben op een echte expeditie, zonder route, zonder doel, maar niet onvoorbereid. Ik zeg ‘echte’ expeditie, maar wie weet blijkt het straks toch weer slechts een training te zijn. Voor nu ga ik er gemakshalve maar vanuit dat het toch ‘echt’ is.

En ik heb op mijn tocht tot nu toe echt al een aantal beproevingen gehad, maar ben ook prachtige plekken en mensen tegengekomen. En hoewel ik de dalen af en toe lelijk, verraderlijk en heel moeilijk vind, heb ik er vertrouwen in, dat als ik doorloop, er weer pieken en vergezichten zijn die alles goedmaken. Af en toe zakt de moed me in de schoenen, af en toe denk ik dat ik de wereld aankan. En dit kan zelfs binnen één dag meerdere keren voorkomen.

Er zijn een aantal mensen die mijn expeditie volgen, sommige willen me graag een lift geven, anderen zien me misschien graag falen, en weer anderen laten me mijn eigen tocht lopen, zonder inmenging. En ze hebben allemaal hun functie, degene die me willen zien falen geven me de kracht om het tegendeel te bewijzen, degene die me een lift willen geven, geven me de toestemming om soms uit te rusten en degene die niet inmengen geven me het vertrouwen dat ik het echt aankan. En soms loop ik een stukje waar ik niemand zie, dan komt het aan op mijn eigen wilskracht en doorzettingsvermogen. Dat is moeilijk en dan loop ik te huilen naar de wolven, soms loop ik te zingen in de zon en vaak kijk ik om me heen om te zien of er toch echt niet iemand is.

En omdat ik nu niet op de bekende paden wandel, kom ik soms mensen tegen die ik niet versta en die mij niet verstaan. Zelfs als we een zelfde taal spreken, blijkt het soms toch onmogelijk om goed met elkaar te communiceren. Ik zoek dan een woordenboek dat ik niet heb, mijn gebarentaal is gebrekkig en we weten allemaal hoe google translate soms vertaalt. Dan is een tolk soms best wel handig. Of een spiegel: maak ik wel het juiste gebaar, heb ik wel de juiste gezichtsuitdrukking?

Het stukje waar ik nu loop is erg verraderlijk, iets wat vlak lijkt, blijkt soms glad en niet alle hobbels zijn even hoog (of laag) als ze er in eerste instantie uitzien. Ik loop nog steeds verder, en als de moed me in de schoenen zakt, ga ik op mijn kop staan. En als ik mijn vertrouwen verlies, dan vraag ik het van de mensen die bij me in de buurt zijn. En dan loop ik weer verder.

Posted in Uncategorized | 1 Comment

How to wash without a sink – You’ll not find this in the Lonely Planet

I’ll do this post in English, to have more people benefit from this. Not that I think this is a unique solution, but I’m so pleased with coming up with this that I’d like to share!

I’m staying at YHA Sidney Central and, as this is my last stay, I’m starting to run out of clean socks and underwear. Now I could wash them, but it’s so little that it wouldn’t even fill the machine for a third, and they charge UA$ 3,- for this, which I find absurd. But, as the sink in my room doesn’t have a stopper and I couldn’t find anything to keep the water in I came up with the following solution:

I got my waterproof bag, which I use for my valuables when I go for a boat ride, turn it inside out (so the inside won’t get wet) and put my socks and underwear in it, add some washing powder, fill it up with hot water, shake it around and let it hang for a while! Easy and effective!

  

Probably not unique solution, but hey, I’ve got some clean clothes again! 🙂

No worries!

Posted in Australië | 3 Comments

Snorkelen

Whitsundays – Australië – 10 februari 2012

Snorkeling

Nadat we de ochtend hadden doorgebracht op White Haven Beach (zie vorige post) zijn we doorgevaren naar onze eerste snorkelplek. Het was een bootreisje van een uurtje of drie waarop ik toch wel een beetje last van de zon heb gekregen. Lichte uitdrogingsverschijnselen ondanks de flesjes water die ik naar binnen heb gewerkt. Maar op het water en het strand gaat het dan ook extra snel, met de weerkaatsing van de zon op het dek of van de zon op het strand. Maar de verkoeling die het water bracht was heerlijk! Met de onderwatercamera aan mijn stingersuit dook ik het water in! Ik kan er veel over zeggen, maar kijk maar naar de volgende foto’s.

   

   

   

Omdat ik de enige was met een onderwatercamera heb ik snel vrienden gemaakt, een hoop mensen heb ik op de foto gezet, deze serie staat op Flickr.

Na het snorkelen heb ik een uurtje of drie me zo rustig en stil mogelijk gehouden, ik had erg last van de warmte en uitdrogingsverschijnselen. Het zoute water in mijn ogen hielp ook niet zo mee. Maar door veel te drinken en even een dutje op het dek te doen, ging het een paar uur later wel een stuk beter. Het avondeten heb ik toch maar overgeslagen, zonde als ik het er weer uit zou gooien! Maar de laatste avond op de boot, met veel spelletjes en alcohol (niet voor mij)… heb ik een heerlijke nacht geslapen om ’s ochtends wakker te worden met een van de mooiste uitzichten die ik ’s ochtends heb mogen zien.

11 februari 2012

Als enige nuchtere passagier op de boot kon ik optimaal genieten van de ochtend. Terwijl de rest allemaal nog brak en ‘hungover’ rondkropen, heb ik wat mooie plaatjes gemaakt van onze omgeving.

   

Toen ook de crew wakker werd, hebben we de plannen ietwat omgegooid. In plaats van eerst ontbijt, besloten we om eerst het water in te gaan voor het snorkelen om vervolgens een uitgebreide brunch te nuttigen voordat we weer terugvoeren naar de haven van Airlie Beach.

Nadat we eerst vooral vissen bekeken hadden, was nu het koraal aan de beurt. Ondanks hun ongein en de alcohol e.d. was de crew erg voorzichtig met het koraal. We kregen geen flippers aan, want zodra je iets aan je voeten hebt, krijgen mensen de neiging om te gaan staan, en daarmee zou je het koraal beschadigen.

   

   

   

  

Het snorkelen was een van de dingen die ik dolgraag wilde gaan doen. En het is een onvergetelijke ervaring. Het rare is, dat als ik de foto’s terugkijk het eigenlijk alleen nog maar een mooiere ervaring word!

Posted in Australië | Leave a comment

Whitsundays – Airlie Beach – Snorkelen

12 februari 2012,

Airlie Beach – Australië

De afgelopen drie dagen heb ik doorgebracht op de ‘Tongarra‘. Een catamaran speciaal gebouwd voor het cruisen in de omgeving van de Whitsundays, een groep van 74 eilanden bij het Great Barrier Reef in Australië.

Afgelopen woensdag (8 februari) kwam ik aan op Airlie Beach. Een backpackers plaatsje waar het water er prachtig uitziet, en er vooral bar’s en hotels zijn. Het ziet er echt enorm toeristisch en tropisch uit!

Aangekomen checkte ik in bij Nomads, het backpackershotel dat voor mij geboekt was door de organisatie van de boottrip. Het was een kamer die ik deelde met 7 andere reizigers. Het zag er allemaal keurig uit, maar met het vooruitzicht van twee nachten op een boot, waarbij ik op het dek zou slapen, leek het me verstandig om de kansen op een goede nachtrust te maximaliseren. Ik heb toen een andere accommodatie gezocht waar ik mijn eigen kamer had. In het Whitsundays Beach Hotel had ik mijn eigen bed, keukentje, douche en toilet. Oke, het is misschien niet helemaal de backpackers ervaring, maar hee, ik wilde het naar mijn zin hebben, dus toch voor mijn eigen luxe gekozen.

Na een lekker douche en een middagdutje ben ik ’s avonds nog even wat gaan drinken met wat mensen die ik in het vliegtuig had leren kennen. Op het terrasje met live-muziek hebben we gezellig de vooroordelen over Nederlanders en Duitsers doorgenomen (mijn gezelschap was Duits.) Geloof het of niet, maar om 22.00 stipt lag ik in mijn airconditioned nestje 😉 – (Nomads had ook airco hoor, maar dat terzijde).

9 februari 2012

Om zeven uur ’s ochtends ben ik lekker  het zwembad in gedoken, om tussen de lokale bejaarden door een paar baantjes te zwemmen. Ik zeg lekker, maar het water was er al zo warm, dat het niet echt een verfrissing was. Maar ach, dat mocht de pret niet kreukelen, beetje lichaamsbeweging in de ochtend is prima. En na ontbijtje, op naar de haven waar mijn 20 medepassagiers en ik wachtten op wat komen ging.

Happy Days Mate

Om 14.00 kwam Dave (een Jack Sparrow-achtig type) ons welkom heten en ons de belangrijke instructies voor de komende 3 dagen geven. Zijnde… “ZORG VOOR GENOEG ALCOHOL”. Want zoals hij het zei: “Come sunset, there isn’t much to do on a boat except drinking”. Oke, ik drink de laatste tijd wel eens een wijntje, maar ik heb het advies van Dave toch maar genegeerd en ben met een paar flesjes lipton ice-tea aan boord gegaan.

Op weg naar White-haven Beach

Onze kapitein Ash (eigenaar van de Tongarra) had besloten om eerst naar het uiterste puntje van onze tocht te gaan: Whitehaven Beach. We zouden daar ongeveer om negen uur ’s avonds aankomen, voor anker gaan en de nacht doorbrengen op het dek van de boot. Rond zes uur in de avond had Dave het eten klaar: Vis van de BBQ, aardappelpuree en iets van een salade. En toen we onze buikjes rond hadden hebben we een kort voorstelrondje gedaan waarna we ‘pretty much’ de hele avond konden doen wat we willen: muziek luisteren, drinken, alcohol nuttigen, drankje doen, uh… drinken… en oh ja, drinken. Terwijl iedereen lekker aan de ‘Goon’ zat (cheap wine) en ik aan de ice-tea heb ik kennis gemaakt met Emily, Joe, Scott, Felix, Patrick, Anna, Melissa, Luke en nog een aantal anderen. Voornamelijk Engelsen en Duitsers en Fransen, met een klein uitstapje naar Zweden en Schotland…

Het ‘Plan of attack’ was de volgende dag eerst vanaf de boot naar het eiland zwemmen, in onze ‘stinger suits’ omdat de kwallen die in deze wateren voorkomen geen lieverdjes zijn. Er zitten er een paar tussen waarvan je 4 tot 6 uur last kunt hebben, en zelfs eentje waarbij je met een helikopter opgehaald moet worden om in het ziekenhuis behandeld te worden.

10 februari 2012

Na een zeer korte nacht slaap onder de prachtige sterrenhemel werden we om 7 uur gewekt (ik was natuurlijk al wakker) voor het ontbijt. Daarna onze suits aan en op naar het strand. Lekker om in het water van ongeveer 23 graden Celcius te duiken en zo’n 40 meter naar de kant te zwemmen. Daar aangekomen moesten eerste de nodige groepsfoto’s gemaakt worden.

Een barre toch door het oerwoud!

Om van het uitzicht te kunnen genieten moet je soms wat moeite doen. Er was een wandeltocht die ons bracht naar een mooi ‘lookout point’. Een toch door het woud waarbij je wel op je hoede moest zijn voor slangen of spinnen. Met een kleiner groepje, waar bij Luke en Ik voorop gingen, daarna de meiden en twee andere jongens aan het eind, zijn we de tocht begonnen. Op de boot werd gezegd dat je dit makkelijk op blote voeten kon doen, maar ik had niet voor niets die mooie ‘Keen’ slippers gekocht! En ik was er blij mee! 🙂

Nadat we de lange, vermoeiende en toch ook wel spannende tocht voor de helft hadden gelopen, toch zeker zo’n 1.2 km en 20 minuten lang, kwamen we eindelijk aan op het uitkijkpunt!

En dat was de moeite waard hoor! Wat een mooi uitzicht. We hebben even onze ‘kodak momentjes gegrepen’ en ons klaar gemaakt voor de terugtocht naar het strand, om daar onze welverdiende rust te nemen. 🙂

Het was inmiddels een uurtje of 10 in de ochtend, dus na nog wat bijkletsen in het water ben ik terug naar de boot gezwommen om op krachten te komen voor de snorkelmiddag die we nog voor de boeg hadden. Maar daarover in een volgende blog meer.

Posted in Australië | 1 Comment

Airlie Beach

12 februari 2012,

Ik zit op de bus te wachten naar Proserpine airport, vanwaar Ik naar Brisbane vlieg na een trip op de Tongarra, een catamaran! In brisbane zal Ik een ‘proper blog’ schrijven!

20120212-083209.jpg

Posted in Australië | Leave a comment

Brisbane

Brisbane, 31 januari 2012

Gisteren Aangekomen in Brisbane na een vlucht van ongeveer 8 uur vanuit Maleisië. Het was wederom een probleemloze vlucht, waar ik maar liefst 4 stoelen op een rij voor mezelf had. Heb drie leuke films gekeken: El Dorado, Red Riding Hood en Puss in boots! De vlucht had weliswaar veel last van turbulentie, maar daar heb ik zelf eigenlijk niet echt problemen mee gehad!

De douane op Brisbane Airport was erg aardig, geen problemen gehad. Heel anders dan op t.v. Mijn bagage is inderdaad besnuffeld door een hond, maar ik kon daarna probleemloos doorlopen, terwijl er bij andere passagiers hele koffers open werden gemaakt. En wat fijn dat Barbara op me stond te wachten. We zijn met de trein naar haar huis gegaan en ik dacht dat ze een grapje maakte toen ze (in het donker) op het pad naar haar huis ging stampen om de slangen weg te jagen.

Maar de volgende dag in Queens Park kwamen we de jongen hier linksonder op de foto tegen. Een Python (Carpet Snake). Een voorbijganger wist ons te vertellen dat er drie in het park zaten maar hij ze al in geen maanden meer gezien had, en Barbara zei ook al dat het ‘quite special’ was dat we hem tegenkwamen. My lucky day! Maakte me wel gelijk alert dat ik niet door t hoge gras moest gaan lopen!

We zijn ’s ochtends ook nog even wezen zwemmen in het aangelegde zwembad van South Bay.

   

Lone Pine Koala Sanctuary

1 februari 2012

Vandaag zijn we bezig geweest met de nieuwe website voor Stichting Wees Kind, een van de redenen waarom ik bij Barbara langs ben gegaan. En toen we daar een aantal uur flink mee aan de gang zijn geweest, hebben we de coole JEEP gepakt en zijn we naar de Lone Pine Koala Sanctuary geweest. We hadden mazzel want we waren net op tijd voor de ‘Birds of Prey’ demonstratie. Gewapend met onze digitale camera’s (we hadden er maar liefst drie meegenomen… ja je bent toerist of je bent het niet!) hebben we prachtige vogels gezien.

 

De show was prachtig en leerzaam. Vraag me niet hoe de soorten heten hierboven op de foto, dat ben ik dan wel weer even vergeten. Maar indrukwekkend was het wel! Maar aan welke dieren denk je als eerste als je aan Australië denkt?

 

Inderdaad, we stonden dan ook te springen om de kangoeroes te bekijken. Wat een lieve beesten zijn dat. Hun nek voelt aan als een kat. Zelfde soort botstructuur en vachtje. We hebben een leuk filmpje van een springende kangoeroe, maar daar moeten we nog wat aan schaven want er liep een toerist doorheen.

En na een lichte versnapering was het dan zover! De Koala’s! Als je de kangoeroes al leuk vind… kijk dan eens naar deze jongen (of meisje)

Oh en hier heb je dan twee van die lieverds bij elkaar. Maar let op, ze hebben flink scherpe klauwen! Bela en Vito zijn er niets bij! En ja, zij (dit was een zij) kijkt weliswaar de andere kant op, maar volgens mij vond ze me toch wel lief!

Na dit spreekwoordelijke hoogtepunt, gingen we door naar een letterlijk hoogte punt om uit te kijken over de stad. Ik heb er nog een leuke hoed gekocht, maar daar zijn helaas geen foto’s van 😉

Roger Waters – The Wall

’s avonds, alsof we nog niet genoeg gedaan hadden; zijn we met z’n drieën (Colin, Barbara en ik) naar het Brisbane Entertainment Center geweest om daar het concert, maar eigenlijk meer theater/voorstelling/spektakel “The Wall Live” te bekijken. En niet een imitatie, maar de enige echte Roger Waters!

 

Ik heb het woord indrukwekkend al eerder gebruikt in deze blog, maar het is een understatement voor de impact van deze show! Zo ontzettend blij dat we hier naartoe zijn geweest! Col en Barb, bedankt voor de opportunity! Ik werd er stil van!

 

Kortom! een geweldige dag met meerdere onvergetelijke ervaringen!

En wat staat er op de planning???? Volgende week ga ik alleen op een 5-daagse trip naar Airlie Beach inclusief 2 overnachtingen op een zeilboot! For your information… Airlie beach ligt bij het Great Barrier Reef! – Snorkelen inbegrepen!

Posted in Australië | Leave a comment

Maleisie

Na mijn aankomst in Maleisië ben ik eerst op zoek gegaan naar mijn hotel. De shuttle naar het Concorde Inn hotel was perfect. Opgehaald op the Airport (KLIA) bij Door 3 at level 1 en voor de deur van het hotel afgezet!

De eerste dag heb ik nog niet veel bijzonders gedaan. Beetje rondgehangen bij en in het zwembad, en ’s middags een shopping mall opgezocht. Nog niet echt een toeristische ervaring. Dus op dag twee de metro gepakt naar de Petrones Twin Towers.

En toen voor het uitzicht de KL Tower beklommen. Nou ja, beklommen, er was een lift! Het uitzicht over de stad is prachtig. Leuk om zwembaden te zien op de bovenverdieping van hotels. Daarna heerlijk gelunched en geskyped (Bedankt voor de gezellig lunch – ontbijtcombi Vanes!). En ze hadden lekkere Fish and Chips met heerlijke limoen-drink!

En na die lange dag ben ik maandagochtend om 9.00 doorgevlogen naar Brisbane! Maar dat is voor een volgend blogje.

Posted in Australië | Leave a comment

Still In the air

28 januari 2012

Ik zit nog steeds in het vliegtuig, door het tijdsverschil is het nu zaterdag 5 uur ‘s ochtends in Kuala Lumpur, nog 1 uur en 35 minuten te gaan. Tot nu toe is het een fijne vlucht. De maaltijden zijn oke, Ik heb een paar uurtjes geslapen volgens mij en ik heb drie films gezien. Eigenlijk maar eentje helemaal en de andere twee gedeeltelijk. De gelaarsde kat herinnerde aan een leuke avond twee weken geleden.

Omdat ik vroeg aankom op de luchthaven van Kuala Lumpur, om 6:30 in de ochtend, ben ik benieuwd en misschien wat nerveus over het verloop van de dag. Maar ik ga ervanuit dat het een leuke dag wordt, mensen zin aardig en ik hoop dat ik al een paar baantjes kan zwemmen in het zwembad bij mijn hotel. En Vanessa, ik heb de neusclip toch meegenomen, is handig voor het onderwaterzwemmen!

Posted in Australië | Leave a comment