remco[at] +31(0)651514285

Auteur: remco

Gastles ROC Nijmegen

Donderdag 18 maart ga ik een gastles geven op het ROC in Nijmegen. Ik ga daar 3e jaars studenten mediadesign wat laten zien op het gebied van Flash. En dan met name communicatie tussen flash en het web. Zo ga ik flash remoting gebruiken om te communiceren met een MYSQL database. Ik ga twitter updates binnenhalen in Flash met behulp van eens php script en wat flash functies. Verder wil ik kijken of ik iets met Youtube filmpjes kan gaan doen in Flash als ik daaraan toekom.

Gebruikte bronnen & technieken:

AMFPHP – Flash Remoting
Flash voorbeeld om met twitter te praten.

Comparing twitter followers

Today @Mirjambink wanted to know if there was a way to compare followers with another twitter user. I’ve seen such a request before so I decided to see if I could make it! And Yes, I did!

You’ll find it here!

Mind you, if you use it, you’ll automatically tweet (only ONCE):

“Comparing followers with other twitter users on @remcoj #ibrix”

That’s just because I’m curious who uses it!

De maatschappelijke meerwaarde en de MVO Award

Inmiddels zet ik (via I-Brix) me ruim een jaar in voor de Maatschappelijke MeerWaarde (DMMW). Als lid van de werkgroep communicatie probeer ik  deze stichting meer bekendheid te geven. Om in één zin uit te leggen wat DMMW doet: Het koppelen van bedrijven aan maatschappelijke organisaties, om matches te realiseren waarbij de maatschappelijke organisatie geholpen wordt met handjes, advies of middelen.

Mijn visie op stichtingen

Als eigenaar van een bedrijf wordt je regelmatig gevraagd om stichtingen / organisaties te sponsoren. Persoonlijk wil ik graag iedereen wel helpen, maar ik wil eigenlijk niet gewoon geld geven. Waarom niet? Ik zal het proberen uit te leggen:

Als je een stichting hebt moet je zorgvuldig met je geld omgaan, niet te gemakkelijk uitgeven en altijd op zoek zijn naar manieren om dingen goedkoper of gratis voor elkaar te krijgen. Stel, je hebt een nieuwe inrichting nodig omdat het huidige meubilair echt versleten is. Natuurlijk kun je aankloppen bij een meubelzaak om daar te proberen nieuwe meubels te krijgen of kopen.

De Maatschappelijke MeerWaarde kan je helpen om alternatieven te vinden. Zo heeft de Rabobank al het, voor hun, oude meubilair beschikbaar gesteld aan diverse organisaties. Kosteloos of tegen een kleine vergoeding (25,- voor een bureau dat nieuw 600 gekocht heeft). Of zoals wij nu bij Webtv materiaal van een winkel hebben gekregen om onze nieuwe studio mee in te richten. De Maatschappelijke Meerwaarde heeft zo ook bemiddeld in bouwadvies, advies op het gebied van vergunningen. De DAR heeft zo grond afgevoerd bij een kinderboerderij, Bakkerij ’t Kraaiennest heeft taart/vlaai beschikbaar gesteld voor mantelzorgers en zo zijn er talloze voorbeelden waar goede dingen gedaan worden met wat energie van het bedrijfsleven.

Te vaak merk ik dat er te makkelijke geld wordt uitgegeven aan (in mijn ogen) de verkeerde zaken. Tuurlijk moet je goede spullen hebben, maar goed staat niet gelijk aan nieuw. En dan wordt er weer bezuinigd op andere zaken waar ik dan weer niet op zou bezuinigen. Soms wordt er moeilijk gedaan over 25 euro terwijl aan de andere kant makkelijk 4000 wordt uitgegeven. Blijft lastig natuurlijk!

En binnenkort is het weer zover, de uitreiking van de MVO-Award, georganiseerd door ‘De Maatschappelijke MeerWaarde‘. Uit de kandidaten, waarvan het aantal op dit moment nog tegenvalt, dus ben je MVO bezig, meld je dan NU aan, worden 3 bedrijven geselecteerd die door een jury worden bezocht en waaruit dan de winnaar wordt gekozen.

Golden tip for serviceproviders!

I am absolutely certain each and everyone of you has in some point in the last few years had problems with internetproviders. I really was very satisfied with my ADSL provider ( but as an interaction designer I needed a faster connection. At the office we switched to UPC Fiberpower which should be 120 mbps down and 10 mbps up so I switched to UPC at home to.

But why does UPC promise a 120mbps speed and in fact we never get higher than about 67 mpbs. Is it just me, or do you agree with me when I say this is ridicules. T-Mobile says it’s 3G coverage is extreme good. Why is it that miraculously my iPhone switches to GRPS so often that I can’t enjoy youtube/radiostations or other applications that require a faster connection.

Here’s the tip:

Change your accounts! If reality is that a  UPC FP 120 account ends up with maximum speeds of 67 mpbs, why not rename it account to  UPC FP 60. What would hapen?

A customer taking this (new) UPC FB 60 account would not only experience the promised speed, but actually a bit more than that! The result: a happy customer. And for T-Mobile, If you can’t guarantee the speed or coverage, at least offer the customer the possibility to switch providers and don’t keep them on a leach. Then they might come back if your reputation improves.

And one other thing, since we’re on the subject, when I want to end a subscription with a company I want to end a subscription and there’s not much anyone can do to change my mind. So, don’t try to hold on to customers that want to leave, this will only make things harder and you reputation worse!

Things just need to be easier!

It’s amazing to see how many things are way to complicated! Think about this: how many hours in a day do you spend figuring out how things work, waiting on other people figuring out how things work? Do you even notice that this is going on? Well I do, and I hate it!

  • I hate that I have to fill out my address on paper and then have to wait on the guy or girl behind the counter to type it over on the computer.
  • I get sad and frustrated when I hear someone who has given up on trying to get the VCR to repeat a recording weekly, just because it’s to damn complicated
  • I refuse to accept that the big companies like Sharp, Philips or Sony make the rules and therefore determine the way we – are forced to – use appliances.
  • It makes me wanna scream when I have to tell a computer my postal code, and when I finally get someone on the phone he asks me for it again! WHY DO THEY DO THAT???

Things just need to be easier!

Short example:

Today I went to rent a storage box at Shurgard. I got there, it took more than half an hour to fill out the forms, show me how stuff works and all of that. While waiting for prints to come out of the printer, and other stuff like that I asked the guy behind the counter how it is with the opening hours? Well, there open from 6.00 am ’till 23.00 pm! Which is all right for my purpose, so no problem there. Triggered by my curiosity I asked him: “Surely, when I enter the storage facility at 22:50, I would be able to leave it? Even if it would be 23:15 or later…”. No you couldn’t, you’d be stuck and have to pay 90 euros to get out! “What the F….”, then what is the use of being open ’till 23.00?? And why isn’t it so that they programmed it that you can’t get in after 23.00 but you can always get out! or at least in hour after you came in!? So, guys from Shurgard, if your reading this? FIX IT and let me know!

I heard about this guy, who reads my blogs once in a while and he’s noticed that I do a lot of complaining here, indicating that this is negative energy! NO, it isn’t! At least I don’t see it like this. It’s my mission, my believe, my passion to make life as easy as can be! Am I lazy? No, well sometimes, but I just like to spend as much of my time doing the things I like to do! And that doesn’t include waiting for someone to come and rescue me when I’m a prisoner at shurgard’s! – by the way, if I make a lot of typos, or other mistakes in my English? (I don’t know if it’s shurgards of shurgard’s) I’m sorry, but I’m sure you get the point, if not, mail me! –

I was going to say ’that doesn’t include waiting in line at the supermarket’ but this is not entirely true. Last saturday I went to AH to get some mike, eggs and stuff… The lines where HUGE. In some situations I would’ve turned around and walked away, but this time I could use the time in the line to relax, to breathe! It was one of these days were I was running around like crazy, going from here to there, never being somewhere long and just being busy! What happened? I had a nice conversation with this lady who was waiting in line with me, sharing some trivialities. A waste of time? I don’t think so, it made my day a little brighter! And I believe hers to!

SIRE, this is a dutch organization that produces tv and radiospots against drugs- and alcohol abuse, violence in public transportation and so on, they now have a campaign running to ‘just be nicer’. Which definitely improves quality of life! I noticed this friend I had an assignment with yesterday looked very good in the outfit she wore and complimented her about it! – A few weeks ago I saw this girl walk by, she had a very nice coat on, so I commented when she passed me ‘what a nice coat’… she smiled, thanked me for the compliment and that was that! It’s so easy to help improve quality of life for others, and thereby for yourself because I was feeling good about myself handing out these compliments!

So, yes, I complain, I get frustrated about stuff, but a friend of mine ones said, and this has sticked by me ever since: “You just have to be frustrated enough to achieve change sometimes!”. Sick of your job, but still working it day by day… you’re not unhappy enough yet, your not sick of it enough yet… when that happens, you act!

Criteriumgerichte Interviews voor het ROC Nijmegen

Vandaag heb ik op verzoek van Leonie Reinders, teamleider van ROC Media Design in Nijmegen, samen met docent ondernemersvaardigheden Marinus van Camp, CGI’s afgenomen. Nader verklaart: Leerlingen hebben een ondernemersplan geschreven en gepresenteerd. Docenten hebben daar feedback op gegeven en vandaag kwamen de leerlingen met een herzien plan en een ‘reflectieverslag’ waarin ze hun ervaringen van de voorgaande presentatie in hebben beschreven.

Mijn taak was me nog niet duidelijk en ik had eerlijk gezegd ook niet heel veel steun aan de documenten die me van tevoren toegestuurd zijn. Dus ik ging er blanco in en ‘we zien wel’.

De eerste kandidaat was vergeten z’n ondernemingsplan uit te printen. Is dit nu een fout in de communicatie van docent naar leerling of laksheid van de leerling? We hebben hem in ieder geval de kans gegeven om het nog even uit te printen en dan terug te komen. Verder hadden we een paar no-shows: eentje met voorafmelding, eentje waar we niets van hoorden en eentje die op het nippertje een SMSje stuurde dat ze haar arm gebroken had. Ik heb de overige leerlingen gevraagd om te vertellen wat ze voor een bedrijf willen starten, waarom dat, waar ze dat doen en voor wie. De meeste wisten precies wat ze wilde en konden dat ook duidelijk aangeven. De zelfreflectie vind ik een mooie manier om de feedback die ze kregen te versterken door het ze zelf nog eens op te laten schrijven.

Er waren twee leerlingen waarvan ik het idee heb dat ik echt iets heb kunnen bijdragen. De eerste was een jongen die nogal zenuwachtig zijn verhaal vertelde en met weinig enthousiasme over zijn ‘webdesign’ bedrijf vertelde. Ondanks pogingen om met open vragen wat meer van deze jongen te horen bleef het bij korte antwoorden waar ik niet echt veel mee kon. Pas toen ik hem vroeg wat hij het leukste vond om te doen kwam er wat meer ‘sprankeling’ naar boven. Hij vind 3D vormgeven veel interessanter dan webdesign. Op de logische vraag waarom hij dan niet een 3D bedrijf start was zijn antwoord: “Daar is niet zoveel werk in, daar kun je dus niet zoveel mee verdienen”.

Ik denk dat ik hem echt heb kunnen overtuigen dat ie moet gaan doen wat ie leuk vind, ongeacht of er markt voor is of niet. Zodra je iets met passie doen en je inzet op je eigen kracht zul je merken dat de wereld om je heen veranderd en je succesvol kunt doen wat je leuk vind. Iemand die vol enthousiasme verteld over z’n werk scoort per definitie beter dan iemand die iets doet omdat het veel geld oplevert; dat kun je even volhouden, maar niet lang! Het kost je veel te veel energie.

De tweede leerling was een jonge dame van rond de 20 die een ondernemingsplan had geschreven voor een grafisch bedrijf dat schoolverlaters en andere mensen zonder opleiding werk biedt en intern opleidt en zo grafische producten aflevert aan het bedrijfsleven om zo deze onderneming te kunnen financieren. In feite wilde ze een sociale werkplaats beginnen. En dat vind ik mooi, dat een jong iemand bezig is om de wereld om haar heen beter te maken, en zich in te zetten voor anderen. Daarvoor alleen al verdient ze wat mij betreft een eervolle vermelding. Ik heb haar aangeboden om haar in contact te brengen met BREED, om te kijken of ze daar een stage kan lopen, want BREED doet in feite wat zij graag wil. En voor een organisatie als BREED zou het goed zijn om deze dame aan zich te binden en haar opleiding nauw te volgen; iemand die zich zo kan identificeren met de missie en visie van je bedrijf is kostbaar!

Ik vond het erg interessant om dit te doen en het geeft me weer een ander inzicht in de manier van werken van het ROC. Ik denk dat de intentie prima is, maar ook het ROC kampt met capaciteitsproblemen. de lessen ondernemersvaardigheden worden maar een half jaar gegeven, echte aandacht voor de leerlingen is er mede door de druk op de docenten niet meer bij. Of het maken van een ondernemersplan nu behoort tot het lespakket van een MBO-er weet ik niet, ik zou er voor pleiten het een keuzevak te laten zijn. Dat er nog een hoop valt te verbeteren in de opleiding is zeker, iets wat het ROC ook als eerste onderkent. Ik ken alleen de verhalen en details van Media Design, omdat ik daar betrokken ben bij een ‘vrienden van’ groep van ondernemers. Aansluitend was overigens de nieuwjaarsborrel van het ROC Nijmegen (alle disciplines) op de Campusbaan in Nijmegen. Daarin kwamen ook een aantal succes stories naar voren: onder andere in de zorg, de kinderopvang en techniek. Hanneke Berben sprak daar de hoop uit dat lokale en landelijke overheid het belang van onderwijs in blijft zien en er eigenlijk niet bezuinigd moet worden op onderwijs. Ik onderschrijf dat, maar denk dat een organisatie als het ROC door kleine dingen anders te doen een hele hoop kan bereiken. Het ROC moet zich wat mij betreft focussen op het verbeteren van haar reputatie, nauwe samenwerking met het bedrijfsleven en een vernieuwing van het onderwijssysteem. Over dit laatste heb ik een uitgesproken mening, maar dan wordt deze post wel erg lang. Dus voor nu laat ik het hierbij!

Meer over Passie en Ondernemen vind je op meer over het ROC:

Sociale Media als zelfreflectie

Ik hou met weblogje slecht bij kom ik net achter, mijn vorige post dateert nog van november ’09.

Vanavond stond ik achter het fornuis om eten te koken voor Loes en mijn schoonzusje. Zij waren vandaag aan het werk in Loes’ atelier in Ewijk en dus stond ik met de wok en de pannen in de hand het eten klaar te maken. Ik ben zo iemand die tijdens het koken vanalles doet: afwassen, vuilniszak vervangen, mail lezen, twitteren…. dus ik twitterde: “Zo, nu ff wokken en roerbakken voor Loes en schoonzusje! Ik voel me #deidealeman ! Jammer dat ik waarschijnlijk de enige ben!”. Iets wat ik natuurlijk nooit in het openbaar gegooid zou hebben via mijn blog, een sms-je of telefoontje…. Maar ik heb vandaag de therapeutische kracht van twitter ontdekt!

Lopend naar de garage zie ik dat Loes vandaag een vuilniszak en een bak met glaswerk voor de glasbak midden in de garage heeft gezet. Mijn eerste gedachte… “GRRRR, zo kan ik de auto niet naar binnen rijden”, mijn 2e gedachte: “Maar goed dat ik vanavond nog weg moet, anders was ik zonder te kijken met mijn auto achteruit zo tegen die spullen aangereden.” Mijn 3e gedachte: “Ze maakt opruimen ook nooit helemaal af, niet dat ze die spullen gelijk wegbrengt..”….  Toen ik mijn iPhone checkte en mijn tweet zag dacht ik…. “De ideale man zou die 1e drie gedachten waarschijnlijk niet gehad hebben….” mijn eerstvolgende handeling: Spullen opgepakt, vuilniszakken gesloten en het glaswerk ergens anders neergezet… Zo, de auto kan weer naar binnen.

En nu op naar het badminton, want ik mag dan wel niet de ideale man zijn, maar wil er dan in ieder geval wat aan doen om dat uit te stralen 😉

New opportunities arising

Feeling good… feeling very good. Last week we (some friends and me) went to this event called the ‘MKB Krachtcentrale’ (Business Powerplant). We enjoyed a reading from a proffessor in business spirituality. It’s was such an inspiring reading, especially as this proffessor is 84 years old. The whole room, about 300 entrepreneurs, was impressed. It made me realize that some decisions, have to be made. The next day I fired my intern, a boy who started last september. From day one there were little annoyances that grew over the weeks, inspite of the talks we had with him. It was such a relieve to have made this decision and it resulted in a much relaxter work mood for me and my colleages.

The other positive experience started last Sunday. Loes and me visited this sculpter in a nearby former school (as a matter of fact, it was my elementry school, so I haven’t been there since I was 5 or 6 years old). She’s renting a former gym there and there was another classroom for rent. We looked at it and today we signed the lease so Loes now has her own workshop where she can paint, draw and be creative :).

And yesterday I started with a badmintonclub in Druten, I want to play (non-competative) to get a bit more into shape, and the gym doesn’t do it for me… it was fun and the people were very nice, so I’ve got a new hobby… just have to pick up a racket and I’m good to go!